BIC (Business Identifier Code) to międzynarodowy kod identyfikujący instytucję lub inny podmiot uczestniczący w transakcjach finansowych. Jest zdefiniowany w normie ISO 9362 i wykorzystywany m.in. do adresowania komunikatów oraz kierowania transakcji. Podstawowy BIC ma 8 znaków, a po dodaniu identyfikatora oddziału może mieć 11 znaków.
Co oznacza skrót BIC?
BIC oznacza Business Identifier Code, czyli kod identyfikujący podmiot. SWIFT opisuje go jako międzynarodowy standard używany do identyfikowania stron biznesowych, adresowania komunikatów i kierowania transakcji. BIC jest określony w normie ISO 9362.
W bankowości kod ten jest często nazywany również kodem SWIFT albo SWIFT/BIC. Te określenia są powszechnie stosowane zamiennie w formularzach przelewów i informacjach publikowanych przez banki.
Jak zbudowany jest kod BIC?
Podstawowy BIC składa się z 8 znaków. Jego strukturę można przedstawić jako AAAA BB CC:
- AAAA – 4-znakowy identyfikator podmiotu,
- BB – 2-literowy kod kraju,
- CC – 2-znakowy kod lokalizacji.
Do kodu podstawowego może zostać dodany trzyznakowy identyfikator oddziału. Wtedy BIC ma łącznie 11 znaków. Oficjalna polityka SWIFT potwierdza, że BIC jest oparty na strukturze określonej przez ISO 9362.
BIC a kod SWIFT – czy to to samo?
W codziennym języku bankowym określenia BIC, kod BIC, SWIFT i kod SWIFT najczęściej odnoszą się do tego samego identyfikatora. Ściśle rzecz ujmując, SWIFT jest organizacją i siecią bezpiecznej komunikacji finansowej, a BIC jest kodem identyfikacyjnym stosowanym w tej infrastrukturze i innych procesach finansowych.
Co istotne, posiadanie BIC nie musi oznaczać, że dany podmiot jest bezpośrednio podłączony do sieci SWIFT. SWIFT umożliwia również rejestrację tzw. non-connected BIC.
BIC a IBAN – czym się różnią?
BIC identyfikuje podmiot, np. bank, natomiast IBAN identyfikuje konkretny rachunek płatniczy. Są to więc dwa różne oznaczenia. IBAN wskazuje rachunek odbiorcy, a BIC może wskazywać instytucję obsługującą transakcję.
NBP publikuje informacje dotyczące obu standardów i wskazuje m.in. BIC Narodowego Banku Polskiego oraz zasady dotyczące polskiego IBAN. W przypadku polskiego numeru rachunku można również wykorzystać narzędzie PremioKonto.pl Jaki to bank?, które rozpoznaje instytucję na podstawie numeru rozliczeniowego zawartego w NRB lub IBAN.
Kiedy potrzebny jest BIC?
BIC może być potrzebny przy określonych przelewach zagranicznych i innych operacjach finansowych wymagających identyfikacji instytucji. Nie należy jednak zakładać, że jest obowiązkowy przy każdym przelewie międzynarodowym.
W płatnościach SEPA zakres obowiązku podawania BIC został ograniczony i w wielu przypadkach wystarczającym identyfikatorem rachunku jest IBAN. Szczegółowe wymagania zależą od rodzaju płatności i informacji wymaganych przez dostawcę usług płatniczych.
Jak sprawdzić BIC banku?
Kod najlepiej sprawdzić w oficjalnych materiałach banku albo katalogu BIC prowadzonym przez SWIFT. Nie należy zgadywać kodu na podstawie nazwy instytucji, ponieważ nawet niewielka różnica w znakach może oznaczać inny podmiot lub jednostkę.
Kody BIC są również publikowane na zweryfikowanych profilach banków w PremioKonto.pl. Przykładowo można je znaleźć na stronach PKO Banku Polskiego, Banku Millennium oraz VeloBanku.
Co warto zapamiętać?
BIC to międzynarodowy kod identyfikujący instytucję lub inny podmiot uczestniczący w transakcji finansowej. Ma 8 albo 11 znaków i jest powszechnie określany jako kod SWIFT/BIC. Nie należy mylić go z IBAN, który identyfikuje konkretny rachunek płatniczy.
Źródła
Sprawdź pozostałe pojęcia finansowe
Poznaj pojęcia związane z bankowością, kredytami, kontami, oszczędzaniem, płatnościami i finansami osobistymi.
Przejdź do słownika →